Inwestor chciał uruchamiać i wynajmować kolejne kondygnacje niezależnie, w miarę pojawiania się najemców. Budynek był już w dużej części wykonany. Konstrukcja i stolarka wyznaczały więc konkretne granice, w których musieliśmy zmieścić ogrzewanie, wentylację, klimatyzację, wod-kan oraz instalację hydrantową.
Nie szukaliśmy jednego urządzenia, które dobrze wygląda w zestawieniu. Projektowaliśmy instalacje pod sposób, w jaki ten budynek miał być uruchamiany i później użytkowany. Obiekt został wykonany i obecnie działa.
Najważniejsze informacje o projekcie
| Zakres | Przyjęte rozwiązanie |
|---|---|
| Rodzaj obiektu | średniowysoki budynek biurowy (SW) w Katowicach |
| Ogrzewanie | niezależne kondensacyjne źródła ciepła dla kondygnacji biurowych, połączone z systemem powietrzno-spalinowym LAS |
| Klimatyzacja | oddzielny system dla każdej kondygnacji, z jednostkami kasetonowymi |
| Wentylacja | instalacja mechaniczna prowadzona w widocznym układzie industrialnym, z regulacją wydajności na kondygnacjach |
| Wod-kan | piony i podejścia dostosowane do wysokości budynku oraz układu istniejącej konstrukcji |
| Ochrona przeciwpożarowa | instalacja hydrantowa z hydrantami wpuszczanymi oraz zestaw hydroforowy obsługujący cele bytowe i przeciwpożarowe |
| Stan | projekt zrealizowany, budynek użytkowany |
Jedna kotłownia na dachu czy niezależne źródła na piętrach?
Na początku rozważaliśmy dwa warianty. Pierwszy zakładał jedno scentralizowane źródło ciepła na dachu. Drugi opierał się na mniejszych źródłach umieszczonych w pomieszczeniach technicznych poszczególnych kondygnacji.
Wariant centralny był korzystniejszy pod względem początkowych kosztów inwestycji. Nie odpowiadał jednak planowi stopniowego oddawania powierzchni najemcom. Uruchomienie jednego dużego źródła oznaczałoby pracę wspólnej instalacji także wtedy, gdy część budynku pozostawała jeszcze niewykorzystana.
Po rozmowach z inwestorem przyjęliśmy rozwiązanie rozdzielone. Każdą kondygnację można uruchomić lub wyłączyć bez uzależniania jej od pozostałych pięter. Źródła ciepła zmieściły się w pomieszczeniach technicznych, więc nie zabrały powierzchni przeznaczonej pod wynajem.
Kotły połączyliśmy ze zbiorczym systemem powietrzno-spalinowym LAS. Dobór urządzeń uwzględniał niewielkie zapotrzebowanie pojedynczej kondygnacji oraz potrzebę pracy z niską mocą, gdy obciążenie jest małe.
Klimatyzacja podzielona zgodnie z funkcją budynku
Podobną zasadę zastosowaliśmy przy klimatyzacji. Każda kondygnacja ma własny układ z oddzielną jednostką zewnętrzną. W pomieszczeniach znajdują się jednostki kasetonowe. System może chłodzić albo ogrzewać, ale nie realizuje obu trybów jednocześnie w ramach tego samego układu.
Taki podział ułatwił etapowe uruchamianie budynku i późniejszą obsługę techniczną. Awaria albo prace serwisowe na jednym piętrze nie muszą zatrzymywać całej instalacji klimatyzacyjnej obiektu.
Instalacje widoczne, ale uporządkowane
Inwestor przyjął industrialny charakter wnętrz. Kanały wentylacyjne, przewody i część urządzeń pozostały widoczne. W takim układzie nie można liczyć na to, że sufit podwieszany zasłoni przypadkowe przejście instalacji.
Trasy musiały być skoordynowane z konstrukcją, oświetleniem, korytami kablowymi, klimatyzacją i układem pomieszczeń. Ze względu na wcześniejsze złe doświadczenia inwestora z nawiewnikami zastosowano nawiew i wywiew przez kratki wentylacyjne.
Na kondygnacjach zastosowano dwupołożeniową regulację przepływu powietrza VAV. Instalacja może pracować z wydajnością minimalną albo zwiększoną odpowiednio do sposobu użytkowania piętra. Rozwiązanie pomaga utrzymać wymaganą ilość powietrza higienicznego bez pracy każdej kondygnacji z pełną wydajnością przez cały czas.
Wod-kan w budynku średniowysokim
Przy kanalizacji sanitarnej znaczenie ma nie tylko średnica pionu. Ścieki spływające z wyższych kondygnacji nabierają energii, którą trzeba uwzględnić przy przejściu pionu w przewody prowadzone na dole budynku.
Sprawdziliśmy układ pionów, ich odpowietrzenie oraz sposób prowadzenia instalacji na najniższych kondygnacjach. Celem było ograniczenie zmian ciśnienia, które mogłyby wysysać wodę z syfonów i powodować przedostawanie się zapachów z kanalizacji do pomieszczeń.
Hydranty bez zabierania powierzchni najemcom
Żelbetowa konstrukcja i gotowy układ pomieszczeń utrudniały znalezienie miejsca na szafki hydrantowe. Zamiast ustawiać je przed ścianami i ograniczać przejścia, zaprojektowaliśmy hydranty wpuszczane w obrębie pomieszczeń technicznych.
Instalację zasila zestaw hydroforowy pracujący na potrzeby wody bytowej i ochrony przeciwpożarowej. Układ musi zapewnić wymagane ciśnienie dla hydrantów, a jednocześnie obsługiwać zwykłe zużycie wody w budynku.
Co w tym projekcie było najważniejsze?
Najważniejszy nie był wybór konkretnej marki urządzeń. Decydujące okazało się dopasowanie instalacji do modelu użytkowania budynku:
- piętra można było uruchamiać etapami,
- każde piętro otrzymało technicznie wydzielony układ klimatyzacji i ogrzewania,
- urządzenia nie zmniejszyły powierzchni przeznaczonej pod wynajem,
- widoczne instalacje zachowały uporządkowany przebieg,
- rozwiązania wod-kan i przeciwpożarowe uwzględniły wysokość oraz istniejącą konstrukcję obiektu.
To właśnie na tym polega projektowanie instalacji dla istniejącego obiektu. Najpierw trzeba zrozumieć ograniczenia budynku i plan inwestora. Dopiero później dobiera się urządzenia i prowadzi przewody.
Jeżeli przygotowujesz przebudowę biurowca albo chcesz etapami uruchamiać kolejne powierzchnie, opisz nam obiekt i planowany sposób użytkowania przez formularz kontaktowy. Sprawdzimy, jakich materiałów potrzebujemy do określenia zakresu projektu.
Autor: Marcin Raniowski
